Poradnik zimowych kiełków

Dlaczego zimą jemy inaczej

Zimą zmienia się cały rytm dnia. Wracamy z pracy po ciemku i częściej sięgamy po sycące, beżowe dania. Sezonowe warzywa ograniczają się do kapusty, buraków, marchwi i ziemniaków, a sałata z supermarketu bywa wodnista i szybko więdnie. Na parapecie od listopada do lutego jest za mało światła, żeby hodować tam zieleninę.

Kiełki rosną na blacie, w temperaturze pokojowej. W około pięć dni dają ostry, chrupiący dodatek do zimowych posiłków. To akcesorium kuchenne, nie suplement diety i nie lek.

Gdzie w tym miejsce na kiełki

Garść kiełków nie zastąpi kaszy, fasoli czy jabłka. Ich rola jest kulinarna: świeża, chrupiąca zieleń pod ręką sprawia, że chętniej robimy kanapkę z warzywami, posypujemy zupę krem albo dokładamy ostrości do jajecznicy. Drobne gesty, które zimą zmieniają wygląd i smak talerza. Rośliny na talerzu dają też błonnik, który ułatwia wypróżnianie. Regularne, miękkie stolce mogą pomóc zapobiegać dyskomfortowi w wrażliwych okolicach i hemoroidom. To ogólna informacja o diecie, nie obietnica lecznicza.

Jak hodować kiełki krok po kroku

Na przykładzie kiełkownicy wielopoziomowej BIOOGRÓD, zgodnie z instrukcją producenta:

1. Namocz nasiona w letniej wodzie przez co najmniej 30 minut.
2. Wsyp namoczone nasiona do tacki, cienką i równą warstwą.
3. Codziennie przelewaj kiełki wodą, co najmniej do poziomu grzybków odsączających.
4. Następnego dnia wylej wodę zebraną w dolnej tacce i umyj ją ciepłą, bieżącą wodą przed kolejnym podlaniem.
5. Po około pięciu dniach kiełki są gotowe do zbioru.

Z trzema tackami najwygodniej jest siać co dwa dni na kolejnej tacce. Wtedy gotowe kiełki są w kuchni prawie bez przerwy.

Higiena i bezpieczeństwo żywności

Ciepło i wilgoć, których potrzebują kiełki, sprzyjają też bakteriom. Dlatego instytucje zajmujące się bezpieczeństwem żywności od lat przypominają o kilku zasadach:

• Używaj nasion przeznaczonych do kiełkowania, a nie nasion do siewu w ogrodzie, które mogą być zaprawiane.
• Myj ręce przed każdą pracą przy kiełkownicy. Tacki myj po każdej partii.
• Płucz kiełki codziennie świeżą wodą i nie dopuszczaj do zastoju wody w dolnej tacce.
• Gotowe kiełki opłucz, osusz i trzymaj w lodówce. Zjadaj w ciągu kilku dni.
• Śluz, nieprzyjemny zapach albo pleśń oznaczają, że partię trzeba wyrzucić.
• Kobiety w ciąży, małe dzieci, seniorzy i osoby z obniżoną odpornością powinny jeść kiełki po obróbce termicznej.

Jakie nasiona na kiełki

W zestawie są nasiona rzodkiewki: szybkie, wdzięczne i wyraźnie pikantne. Gdy złapiesz rytm, możesz sięgnąć po inne nasiona przeznaczone do kiełkowania:

• rzodkiewka: ostra, „pieprzowa”, świetna do kanapek i jajek,
• brokuł: łagodniejszy, lekko kapuściany,
• lucerna: delikatna i orzechowa, dobra do sałatek,
• soczewica i fasola mung: chrupiące, dobre do dań na ciepło,
• rzeżucha: klasyka wielkanocna, ale smakuje też w lutym.

Czas kiełkowania różni się w zależności od nasion. Zawsze sprawdzaj opis na opakowaniu.

Osiem zimowych pomysłów na więcej roślin

1. Owsianka z jabłkiem lub gruszką zamiast słodkiej bułki.
2. Pieczywo razowe z twarożkiem, rzodkiewką i garścią kiełków.
3. Jajecznica lub omlet z kiełkami dodanymi na koniec smażenia.
4. Zupa krem z dyni, marchwi lub soczewicy, posypana kiełkami.
5. Kasza gryczana z pieczonymi warzywami korzeniowymi.
6. Porcja kiszonej kapusty lub ogórków do obiadu.
7. Kiełki rzodkiewki zamiast pieprzu do twarożku i śledzia.
8. Kiełki rzodkiewki na kanapce z twarożkiem, gdy w lodówce kończy się sałata.

Pomysły kulinarne. Kiełki nie zastępują zróżnicowanych posiłków i nie mają właściwości leczniczych.